پایگاه خبری چهاردانگه:اگرچه به ماههای پایانی فعالیت مجلس نهم نزدیک میشویم اما ناهماهنگی و تکنوازی نمایندگان مازندران در این دوره و دورههای قبل ما را بر آن داشت تا کمی جدیتر به این موضوع بپردازیم.
مسالهای که مازندران را آزار میدهد و حتی مانع توسعه آن شده است این است که نمایندگان و مسئولان ما، به کار گروهی اعتقاد ندارند و استان از اتاق فکری که تاثیرگذار باشد محروم است بنابراین محور تصمیمات استان کارشناسی، اصولی و هماهنگ نیست و حتی گاهی برعکس است مثلا در حوزههایی که دو نماینده دارند اگر نماینده اولی به توسعه کشاورزی اعتقاد داشته باشد معمولا نماینده دوم موضعی عکس میگیرد و بر توسعه گردشگری یا صنعت تاکید میکند و هر کدام بر کار خود اصرار میورزد و سعی در تضعیف دیگری دارد نتیجه آن میشود که در هیچ موضوعی، توسعهای را شاهد نخواهیم بود و به در نهایت این لجاجتها به ضرر حوزه و استان منجر میشود.
شاید نمایندگان ما فکر میکنند که اگر با هم متحد و هماهنگ باشند چیزی از آنها کم میشود یا به نوعی از کلاس کاری آنها میکاهد بنابراین سعی میکنند با پایین آوردن دیگری خود را بالا بکشند مصداق این موضوع در مجمع نمایندگان نیز مشهود است به گونهای که در استان، پروژه یا طرحی که برخواسته از اجماع نمایندگان باشد نادر است یا اصلا یافت نمیشود و معمولا تا طرحی، پروژهای، اعتباری به مازندران اختصاص مییابد هر نماینده سعی میکند حتی اگر شرایط و ظرفیت آن را نداشته باشد به حوزه خود اختصاص دهد و اینگونه در کار نمایندگان و حوزههای دیگر خلل وارد میکند که نمونههایی از این دست فراوان است مثلا کلنگ پالایشگاه مازندران همزمان در ۲ نقطه استان(میانکاله بهشهر و چهاردانگه ساری) زده میشود و در ادامه به دلیل همین اختلافات در هالهای از ابهام باقی میماند.
یا منطقه آزاد، با آنکه دولت آمده بود تا پاسخی درخور به اعتماد مردم مازندران در پای صندوقهای رای و انتخاب حسن روحانی بدهد اما نمایندگان و مسئولان بالادستی ما همزمان ۳ نقطه را برای منطقه آزاد معرفی کردند و هر کدام بر نقطههای خود تاکید کردند و دولت هم در میان بلاتکلیفی و بیبرنامگی نمایندگان و مسئولان استان، این موضوع را منتفی خواند.
اخیرا هم با مطرح شدن بحث فرودگاه، هر نماینده میخواهد برای حوزه خود یک فرودگاه احداث کند و هیچکدام هم کوتاه نمیآیند.
در حالت کلی، تز نمایندگان مازندران – یا همه یا هیچ – است، یا همه باید پالایشگاه، فرودگاه، منطقه آزاد و … داشته باشند یا هیچکدام! و اینکه به نوبت و با توجه به شرایط و موقعیت حوزهها، طرحها و پروژهها را تقسیم کنند در تفکرات و باور آنها جایگاهی ندارد. حکایت نمایندههای مازندران حکایت آن بابایی است که پیوسته از خدا میخواست یک گاو شیرده به او عنایت کند تا کمک خرج زندگیاش باشد پس از سالها به او خطاب آمد دعایت مستجاب شد ما به تو یک گاو شیرده بزرگ میدهیم در عین حال به همسایهات هم یک بز معمولی که با آن روزگار بگذراند. ولی او نپذیرفت و گفت: من حاضرم از گاو شیرده بزرگ صرفنظر کنم ولی چشم دیدن بز معمولی همسایه را ندارم و کلا این ماجرا را ندید بگیرید.
اما در مقابل تفکرات نمایندههای ما، نمایندههای اصفهان یا سمنان علیرغم همه اختلافات و گرایشات سیاسی متفاوت، وقتی بحث طرح، پروژه یا بودجه در استانشان مطرح میشود بدون لحاظ کردن اختلافات، به فکر جذب و تخصیص اعتبارات مختلف و توسعه استان و مردم خود فکر هستند و سعی میکنند مشکلات درونی به گوش دولت یا وزیر نرسد.
امیدواریم با درس گرفتن از دورههای قبل، در مجلس دهم شاهد اتحاد و همسویی نمایندگان مازندران باشیم و با کنارگذاشتن منیتها و اختلافات، بجای پرداختن به موضوعات درجه دو و سه، به معضلات بزرگتری چون زباله، راهها، بیکاری و… بپردازیم.
«ما جمله گرفتار من و مایی خویشیم / این است همان علت صد دستگی ما»
نویسنده : مجید ساجدی فر
اوقات شرعی کیاسر












