بی شک یکی از زیباترین و خدا دوستانه ترین کارهای نیک و ماندگار در دنیا و اخرت؛ کار زیبای وقف می باشد. سنت بسیار خوبی که در روزگار ما خیلی کم رنگ شده است.
وقف نامه که در ذیل مشاهد می کنید مربوط به بخش چهاردانگه و شهر کیاسر یا همانطور که در وقف نامه ذکر شده کیوسر می باشد.
وقف نامه متعلق به زمین های شالیزاری منطقه به نام تنگه رودبار و درازدشت می باشد و طبق متن وقف نامه ۲۵ کیله از زمین های شالیزاری نام برده را وقف محرم نموده است.
و اما ذکر چند نکته خالی از لطف نیست:
اول اینکه با تمام درآمد مردم آن زمان که از کشاورزی تامین می شد چه دل بزرگ و چه اعتقاد مستحکمی وجود داشت که زمین های کشاورزی بیشترین منبع درآمد آنان بود را وقف می کردند چیزی که در زمان ما کمتر می بینیم!
دوم ذکر این نکته که در وقف نامه تاکید شده است که تا مادامی که این خانواده حیات دارند بر اولاد و اولاد ذکور آنان مکلف شده وقف را ادامه دهند. خوشا به سعادت و توفیق که خداوند نصیب آنان نمود.
این وقف نامه طبق تاریخ ثبت شده در آن ۱۲۵۶ قمری می باشد. یعنی حدود ۱۸۲ سال پیش!
جلالی کیاسری
یکی از نکات مهم این وقف نامه تغییر کلمه کیاسر در گذشت زمان می باشد. در این وقف نامه کیوسر نوشته شده است که بعد به کیاسر تغییر پیدا کرده است.
کاش متنش رو بازنویسی میکردین