|
این خانه که به خانه کلبادی‌ها یا عمارت کلبادی هم مشهور است، در چهار راه برق، در ضلع شمال شرقی خیابان انقلاب، نرسیده به میدان ساعت شهر ساری، واقع شده و از دوره قاجار باقی مانده است.
 این بنا در حدود ۱۲۵ سال پیش به دستور سردار جلیل از امرای ارتش وقت ساخته شد و به نام فرزند بزرگش “امیر نصرت شکوه نظام” به امیریه معروف شد. امیر نصرت در جوانی فوت نموده و سردار جلیل این بنا را به فرزند وی، منوچهرخان، بخشید.
سبک معماری عمارت کلبادی از تکایای دوره قاجاری است و دارای دو بخش عمده اندرونی و بیرونی است. بنای اصلی واقع در بخش اندرونی با پلان مستطیل شکل در دو طبقه و یک سردابه در زیر زمین احداث شده است. هر طبقه دارای یک شاه نشین و اتاق هایی در دو طرف به صورت قرینه است. بخش بیرونی که در سمت چپ ورودی اصلی قرار داشته شامل حیاطی است کوچک و اتاقی برای رسیدگی به امور متفرقه و راهی نیز به حیاط بزرگ اندرونی دارد.
 این عمارت علاوه بر بخش مسکونی دارای اصطبل، آشپزخانه، محل مسکونی خدمه و حمام بوده است. اما با گذشت زمان آشپزخانه و بخش هایی از واحد مسکونی خدمه از بین رفته و هم اکنون بناهای نوساز اداری جایگزین آن گردیده است. حمام بنا متشکل از دو بخش سربینه و گرمخانه است. در بخش گرمخانه خزینه های آب گرم و سرد قرار دارد. 
ورودی اصلی این خانه دری است که رو به کوچه آب انبار نو باز می شود. این در از جنس چوب و با تزیینات چوبی و ارتفاع زیاد می باشد که سر دری از جنس آجر اطراف آن را پوشانده است. در بیشتر خانه های سنتی درهای ورودی دو لنگه هستند و هر لنگه کوبه ای دارد. زن ها حلقه لنگه سمت چپی را که تن صدای زیری داشت به صدا در می آوردند و مردها کوبه لنگه راستی را که به شکل چکش بود و تن صدای بمی داشت. در این خانه بعد از در ورودی، یک راهروی نسبتاً باریکی وجود دارد تا به ورودی حیاط برسد از آنجا نیز با دو ردیف پله در چپ و راست به حیاط که در سطح پایین تری قرار دارد منتهی می شود. مصالح اصلی عمارت کلبادی از آجر و چوب و سفال می باشد و بام بنا تماما سفالپوش است.
 عمارت منوچهرخان کلبادی واقع در محله آب انبار نو ساری طی مصوبه هیات دولت در سال ۱۳۷۰ در اختیار سازمان میراث فرهنگی مازندران قرار گرفت. 
این اثر در تاریخ ۹ آبان ۱۳۷۷ با شماره ثبت ۲۱۴۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. |
|
