باید آدم خاصی بشی که اسمت توی گوگل اینقدر پر تکرار بشه.
بیست ساله خیر سرمون تو رسانه داریم کار میکنیم دو تا اسم از ما پیدا نمیکنید!
چیه روحالله دوباره حسادتات گل گرده؟
اگه به غیر کیاسریها بر نمیخوره، میخوام بگم طالبعلی پورشریعه نمونه از آدمهای موفق کیاسریه!
امروز نهم اردیبهشت روز روانشناس و مشاوره است، هفته پیشرو هم هفتهی معلمه. یعنی همه چی جوره برای نوشتن یک پست.
نوشتن از طالب سخت نیست، دو سه سال پیش مفصل باهاش گپ زدم و یه گفتگوی متفاوت ازش منتشر کردم، گفتگویی پیرامون خاطرات دوران کودکیاش، او از حس قشنگ دوران تحصیلش در کیاسر، معلمهای اون موقع و سختی زندگی در محیط کوهستان حرف زد.
حالا که گوگل دم دست همه هست، کافیه یه سرچی کنید میبینید چقدر طالب داره این پسر خاص کیاسری!
او علاوه بر اینکه مرکز مشاوره داره، یه معلمه و داره با بچهها (نیاز به تلاش ویژه) کار میکنه.
چرا نگفتم کمتوان؟ چون او نشون داد ناتوانی معنی نداره.
پدر و مادرش فرهنگیان، کلی آدم با خانم رهبری و ابوالحسن خان پورشریعه خاطره دارن.
طالبعلی یکسال و اندی از ما کوچیکتره ولی بزرگی که به سن و سال نیست. او نشون داده یک فعال اجتماعیه و بیشتر از همه به فکر جامعه معلولینه. کسانی که پناهی ندارن و هرزگاهی موقع انتخابات با اسمشون بازی میشه.
پسر خاص کیاسری توی فضای مجازی هم فعاله و پستهای انگیزشیاش آدمو به زندگی امیدوار نگه میداره، معتقده ما آدمها به امید زندهایم و تا لحظه آخر باید بجنگیم. خواه پیروز بشیم، خواه شکست بخوریم.
دست روی دست نذاشت، غصه بخوره، روی ویلچر بشینه و منتظر مقرری بهزیستی بمونه، در مقطعی به عنوان پیمانکار با بهزیستی قرارداد همکاری منعقد کرده و به خانوادههای آسیبپذیر خدمات میداد.
طالب همین الانم تو کلینیک باران به اتفاق همراه همیشگی (همسرش) به خانوادهها خدمات مشاوره میده. کلا کار درسته این پسر شهریوری.
عاشق باباشه و فکر میکنه بهش جفا کردن! آخه یه دورهای سر مدیرکل شدنش دعوا بود و نهایتا سیدعلی قاسمی شد مدیرکل اموزشوپروش مازندران.