شعری محلی و زیبا در وصف مادر به مناسبت سالروز میلاد بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا (س) سروده عیسی غفوری کیاسری و برگردان فارسی از عین الله آزموده.
زنگ انشا بیئِه که آقا مدیر
تخته‌ئِه کش بَنویشـتِه:
«هر که مِسـسِه بیارِه اِتتا دئیل
بهشت ِ خاک؛
وِنِه نُمره اِمتِحون رِه دِمبِه بیست»!
فِردا روز
جَمِ شاگردِ دِلِه
اِتتا شاگرد، خاشِه اَنگوست ره
بُلا بَیـتِه بائوتِه:
«آق مدیر!
تِ وسـسِه خاکِ بهشت٘ بیاردِمِه»!
آق مدیر؛ هاج اُ واج، دِهون ایلا
بائوته: «کِجِه جا بَیـتی وَچِه؟»
بائوتِه که «آق مُدیر! خادا وَری
خَلِه دیر شَر نَشیمِه!
خاش سِرِه پیش،
جانِ مار ِ لینگِ بِنِ خاکِ بَی٘ـتِمِه!
آق مدیر! مَگِه نِشنوسسِه بهشت،
مارِ لینگ بِن دَرِه؟ »
آق مدیر؛ بِرمِه کـَرون جلو بِمو!
کـَش و خش هاکِردِه شاگردِ جا بائوتِه:
«اَرِه وَچِه جان!
حق با تِئِه، تِه جانِ قِروُن!
نُمرهءِ بیست تِنِه حقّ ِ اِمتِحون»
…………………………………………………………………………………………..
برگردان فارسی:
زنگ انشا بود که آقا معلم
روی تخته نوشت:
«هر کس برایم یک مشت خاک
بهشت بیاورد،
نمره امتحانش را بیست می‌دهم»
فردا روز
از جمع شاگردان
یکی از شاگردان انگشتش
را بلند کرد و گفت:
«آقامعلم! برایت خاک بهشت آورده ام»
آقامعلم مات و مبهوت، دهانش باز ماند!
گفت: « از کجا گرفتی فرزندم؟»
گفت: «آقا معلم! خدا می‌داند راه زیاد دوری نرفتم،
حیاط خانه از جای پای مادرم گرفتم!
آقامعلم! مگر نشنیدی بهشت زیر پای مادر است؟»
آقا معلم در حال گریه کردن جلو آمد و گفت: «آری فرزندم! حق با توست قربانت!
نمره بیست حق تو در امتحان است».
سروده: عیسی غفوری کیاسری
زبان مازندرانی/ کیاسر
