اوقات شرعی کیاسر
ساری تنها مرکز استان در کشور است که فاقد دانشگاه جامع و موزه می باشد. دانشگاه تخصصی آن، یعنی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری رشد چندانی نکرده و کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد مازندران نیز در فضای مناسب قرار نگرفته است.
حامد خلیلی، دبیر بازنشسته آموزش‌وپرورش و پژوهشگر تاریخ، حرفی زده که شاید خیلی‌ها سال‌هاست زیر لب تکرار می‌کنند؛ اینکه ریشه بسیاری از عقب‌ماندگی‌های ساری را باید در وضعیت فرهنگی آن جست‌وجو کرد.
او می‌گوید وقتی پای موزه، کتابخانه مرکزی، مرکز اسناد، پردیس سینمایی و دانشگاه جامع به میان می‌آید، ساری هنوز درگیر وعده‌ها و مصوبه‌های روی کاغذ است. شهری با چند هزار سال سابقه تاریخی که سهمش از این همه قدمت، یک موزه نیم‌بند شده و انبوهی از طرح‌هایی که یا فراموش شده‌اند یا در کشوی مدیران خاک می‌خورند.
خلیلی از سفر اخیرش به تبریز می‌گوید؛ شهری که دانشگاه‌هایش پر از دانشجوست و موزه‌هایش بخشی از هویت شهری را شکل داده‌اند. آن‌طرف دانشگاه می‌سازند، این‌طرف هنوز درباره اصلِ داشتن دانشگاه جامع بحث می‌کنیم. آن‌طرف برای جذب دانشجو رقابت می‌کنند، این‌طرف برای زمین دانشگاه کشاورزی نقشه می‌کشند!
سؤال او هم ساده است؛ نمایندگان و مدیرانی که سال‌ها از تریبون‌های مختلف وعده توسعه ساری را داده‌اند، سهمشان در تقویت زیرساخت‌های فرهنگی شهر چه بوده است؟ چند پروژه ماندگار فرهنگی به نامشان ثبت شده؟ چند گره از کار آموزش عالی، موزه، کتابخانه یا مرکز اسناد باز کرده‌اند؟
شاید به همین دلیل است که ساری با وجود همه ظرفیت‌هایش، هنوز بیشتر از آنکه مقصد گردشگری فرهنگی باشد، به مقصد تعطیلات آخر هفته تبدیل شده؛ شهری که میلیون‌ها مسافر را می‌بیند اما سهم چندانی از گردش مالی گردشگری نصیبش نمی‌شود و بیشتر باید با ترافیک و زباله‌های به جا مانده کنار بیاید.
البته در میان این همه گلایه، خلیلی از یک اتفاق مثبت هم یاد می‌کند؛ فعالیت‌های مرکز اسناد مازندران و تلاش برای زنده نگه داشتن نام و یاد چهره‌های ماندگار استان. کاری که شاید باید سال‌ها پیش در مقیاسی بزرگ‌تر انجام می‌شد.
حالا سؤال همچنان باقی است؛ شهری که مرکز استان است، چه زمانی قرار است از حاشیه توسعه فرهنگی خارج شود و به جای حسرت خوردن برای تبریز و اصفهان و شیراز، خودش به یک الگو تبدیل شود؟#دانشگاه_جامع_ساری#موزه#کتابخانه_مرکزی_و_مرکز_اسناد_مازندران
