زباله، تازیانه‌ای بر سرسبزی جنگل و نیلگونی دریا در مازندران

پایگاه خبری چهاردانگه: با فرا رسیدن بهار طبیعت، بهار مسافران نیز فرا رسید و بهاری که به‌همراه خود عطر بهارنارنج و بوی گل‌های تازه شکفته را به همراه خواهد داشت.

با فرا رسیدن این فصل پر از زیبایی، مهمانان فراوانی از گوشه و کنار کشور به شهرهای شمالی سفر می‌کنند و نشستن در جوار کوه و جنگل و دریا را برای آسایش خیال، انتخاب می‌کنند.

اما آن‌چیزی که این روزها بیش از همه به چشم می‌آید، هجوم بیش از اندازه زباله‌های به جا مانده از شادی این مهمانان است؛ زباله‌هایی که عطر بهار را در خود گم می‌کند و چهره شهر را به غمگینی می‌کشاند.

مسافرانی که گاه فراموش می‌کنند، زباله‌های خود را برای این طبیعت بی‌زبان به ارمغان نگذارند و گرچه رها کردن زباله در این طبیعت الهی، خود نشانه ناسپاسی از زیبایی‌های چشم نوازش ‌است اما شاید اگر سطل‌های زباله بیشتری در کنار این مکان‌های گردشگری وجود داشت، شاهد این حجم عظیم زباله نبودیم.

کنار جاده‌ها، جنگل، دریا و مناطق مختلف تفریحی نیز سطل‌های زباله بسیار کمی به چشم می‌خورد که گاهی مسافران ناچار می‌شوند زباله‌های خود را تا چندین کیلومتر با خود همراه سازند، تا شاید سطل زباله‌ای بیابند.

در سواحل پر از زیبایی دریای خزر نیز امکانات و سطل‌های زباله بسیار اندک وجود دارد و گاهی شاید مسافران از روی ناچاری مجبور به رها کردن زباله‌هایشان در طبیعت می‌شوند.

گرچه حتی برای ورود به برخی از این مناطق گردشگری، هزینه‌هایی توسط مسافران پرداخت می‌شود اما چرا این هزینه‌ها صرف حفظ خود این دریا و طبیعت نمی‌شود جای تأمل دارد.

اگر شعار حفظ این زمین و خاک را فریاد می‌کنیم، باید برای عملی ساختنش نیز گام برداریم و باید ببینیم تا چه حد به فکر رفع معضل زباله‌ها بودیم؟ اگر سطل‌های بیشتری در سطح شهرها و مراکز تفریحی قرار داده می‌شد، دیگر فرصتی برای رها کردن زباله‌ها در طبیعت وجود نداشت.

سطل‌هایی که اگر هم‌اکنون برای آن هزینه شود، دیگر نیاز به هزینه کردن برای پاک‌سازی طبیعت از این زشتی‌ها نیست.

میزبان این طبیعت، اگر شرایط را برای حضور مهمان فراهم کند، شاید ارمغان این مهمانان، تنها همان جای پای به‌جا مانده بر روی ماسه‌ها باشد.

اگرچه رها کردن زباله‌های باقی مانده از شادی انسان‌ها در طبیعت، همان فریاد کردن قدرنشناسی این موهبت الهی است و هیچ بهانه‌ای این ناسپاسی را پاک نخواهدکرد اما شاید با اقدامی درست و به هنگام و صرف هزینه‌هایی بتوان تا حدی مانع تیرگی و غمگینی چهره طبیعت شد و شاید بتوان با اقدامی صحیح، نسیم را به دویدن و درختان را به فریاد شادی سر دادن واداشت و شاید بتوان با کمی تفکر زمین را همیشه خندان نگه داشت و سرسبزی جنگل و نیلگونی دریا را جاودان کرد./فارس