شعر: منظومه مظلومیت مردم چهاردانگه در انبوه زباله!

پس از ۱۳ سال انباشت ظالمانه زباله شهر ساری به بخش چهاردانگه و تهدیدات و مشکلات و معضلاتی که این موضوع به مردم مظلوه چهاردانگه تحمیل کرده است. در آغاز چهاردهمین سال  شاید وقت آن باشد که این ظلم پایان یابد و چهره ی کوهستان دوباره رنگ و روی طبیعت بگیرد و این ظلم برای مردم چهاردانگه برای همیشه پایان یابد.

آقای سیدعبدالله حسینی کیاسری شعری در باب همین مظلومیت بخش چهاردانگه در مقابل انبوه زباله سروده است.

پسوند شهرتم که مرا نیک زیور است
بس معتبر به حرمت نام ((کیاسر ))است

قلبم ملول ، از غم این سالهای او…………
شرح غمش ، قصه این شعر و دفتر است

ساری بود مرکز استان این دیار
قطع الیقین ، به حل مسائل توانگر است

از رحمتش دگران فیض می برند
از زحمتش دل ما زار و مضطر است

آب و هوای پاک ، به ساری بود روا
بار زباله اش به کیاسر ، مقرر است

ده سال هم گذشت وکسی چاره ای نکرد
ای وای من ، کیاسر ما ، بس مکدر است

لعن خدا به بانی این ظلم نابحق!
بی شک به صبح روز قیامت ستمگر است

گفتند، دم مزن که تو را متهم کنند!
هیهات ، این خلاف فرامین رهبر است

((آتش به اختیار)) ، که فرمان رهبریست
اینجا یقین نیت ما ، نهی منکر است

من حرف حق به شجاعت بیان کنم زیرا
این سیره از ((حسین)) و((علی)) است و((کوثر)) است

ییلاق چاردانگه ما ، هدیه خداست
سرشار از بوی خوش عطر و عنبر است

توصیف این دیار کهن ، من چسان کنم؟
بالله قلم به وصف شریفش محقر است

با مردمی که مظهر جود و سخاوتند
اخلاص شان ، نقل به هر جا سراسر است

محرومیت ، به چهره ی شان نقش بسته است
تنها خدا به محنت شان ، یار و یاور است

در راه انقلاب، بداده دو صد شهید
اینجا بحق ، مهد گل و لاله پرور است

این مردمان ، ولایی دینند و اهل بیت
میثاقشان به خط امام است و حیدر است

((سیدعلی)) ولی زمان ، چون(( علی ))بود
حتم الیقین ، کیاسر ما مهد(( قنبر)) است

ذوق و قلم به شعر من اینبار کاره نیست
این شعر نیست که این سوز اخگر است

ده سال ما تحمل این جور کرده ایم
ظرفیت تحمل ما رو به آخر است

صد وعده داده اند که آید زباله سوز
میلیاردها رفته و این نیز، ابتر است

رنگ طبیعت ما ز طراوت فسرده شد
جنگل فنا گشته و این سوز آذر است

شیرابه ها به خاک مزارع رسیده اند
آلودگی به کل طبیعت مسخر است

تغییر شده مشاهده در آب چشمه ها
تهدید برجان خلایق ، مکرر است

شد کشف در منطقه امراض نوظهور
خاموش ، بس فاجعه ای سخت در بر است

تاریخ ، بر تعلل تان ، ننگ می نهد
اخلاف را ، چهره ی تان ، بس مصور است

این اعتراض از پی حفظ طبیعت است
جانش به لب رسید ، که از زهر خنجر است

والله ، این حرکت ما نیست اغتشاش
تنها خدا به نیت ما ، نیک داور است

((قانون)) بود ملاک عمل ، اندر این طریق
مذموم ، هر شیوه ی چون سد معبر است

پیروزی منطقه بر این بلای قرن
با اتحاد کل اهالی میسر است

هر روستا گر بزند ساز سبک خویش
کاری عبث ، که زحمت او جمله پرپر است

انگشت بر روی عدو خط کشد ولی
چون مشت گردد به یقین پراثرتر است

تاکید بر (( حرمت قانون)) ، موکد است
کار جز این ، لطمه ی بر نظم کشور است

((تقدیر تلخ)) ، حربه ی تدبیر ، بایدش……
(( وحدت ما)) ، ضامن این فتح خیبر است

مسئول محترم، بشنو مخلص کلام
کن چاره ای که خاک شهیدان مطهر است

ای آنکه بی تفاوتی از حال و روز ما……
کوفی صفت مباش ، که لعنش به منبر است

آزار خلق، برده مسلمانیت زکف
این جمله ی رسول خدا، آن پیمبر است

گر نشنوی پیام کیاسر در این زمان
کیفر ، کمین تو یقین ، صبح محشر است

رهبر ، اگر ظلم تو را مطلع شود
گردی فنا که(( خامنه ای ، عدل گستر است ))

منصور وار چوبه دارم کشم بدوش
یک مرگ بر قصه انسان مقدر است

آموختم درس شهامت من از حسین
شعر (( حسینی)) به دلم عشق و باور است…..

شعر از:سید عبدالله حسینی کیاسری