ابوطالب منطقی فرزند محمد هادی در سال 1338 در روستای برد در یک خانواده مذهبی و متدین متولد شد. پدربزرگ شهید در کسوت روحانی در روستای برد زندگی می کرد . پدر ابوطالب از برد به دامغان هجرت کرد؛ از این رو ابوطالب – اولین فرزند پسر خانواده- در دامغان متولد شد و دوره تحصیلات را تا دیپلم در شهر دامغان سپری کرد. در طول زندگی در شهر دامغان، در یک کارگاه مشغول به کار شد. ابوطالب بعد از فراغت از کار، جهت حضور در جبهه راهی خوزستان شد.
ابوطالب سرانجام در تاریخ 1/9/61 در منطقه «عین خوش» بر اثر اصابت ترکش خمپاره به درجه شهادت نائل آمد و در گلزار شهدای دامغان به خاک سپرده شد .
خاطره از شهید ابوطالب منطقی عملیات بدر بود. قبل از آن که وارد جزیره بشویم در عالم خواب باغ بسیار زیبا و جوی های روانی را دیدم. تعدادی از بچه ها صف کشیدند و جلو می رفتند. همی آن ها یک نان بربری و کره در دست داشتند. من هم نان را گرفتم و داخل صف شدم. به بچه های صف که به دقت نگاه کردم متوجه شدم این صف، صف شهداست. ابوطالب منطقی هم که شهید شده بود داخل صف بود. در همین گیرودار من را صدا زد و گفت: «شما را بیرون کار دارن!» من از شهید منطقی خداحافظی کردم و به بیرون باغ رفتم. وقتی از باغ بیرون رفتم آتش فراوانی را دیدم. خواستم به باغ برگردم که به من گفتند کسانی که از باغ بیرون رفتند دیگر نمی توانند برگردند. از خواب بیدار شدم. خوابم را برای یکی از علما تعریف کردم گفت: «تو در عملیات شرکت می کنی اما شهید نمی شوی.» همین طور هم شد. در عملیات خیبر شرکت کردم؛ تعدادی مجروح و شهید شدند؛ اما من توفیق شهادت نداشتم و به تقدیر راضی شدم؛ اما می دانستم شهادت قسمت آن هایی است که زلال تر از آینه، استوارتر از کوه و عمیق تر از اقیانوس اند. راوی : ناصر ابراهیمی – هم رزم شهید