سردرگمی سیاسی چهاردانگه از مرگِ پدرسالار تا طردِ پدرخوانده!

قسمت اول: پس از فاصله چند روزه از اعلام نتایج آرا و فروکش نمودن احساسات و تب و تاب انتخاباتی، نیاز دیدیم جدا از مسائل قومی و قبیله‌ای و اختلاف‌نظرهای سیاسی، بدون هیچ حب و بغضی، مسائل سیاسی و دلایل ناکامی چهاردانگه را مورد اشاره قرار دهیم بنابراین نیاز هست ابتدا مروری کوتاه بر پیشینه انتخابات مجلس در این بخش داشته باشیم.

در تاریخ انتخابات مجلس در این بخش، اولین بار بود که نامزدی یا نامزدهایی از چهاردانگه در رقابت‌ها حضور داشتند و نتوانستند کرسی مجلس را بدست آورند. پیش از این در ۶ دوره از انتخابات ۹گانه مجلس شورای اسلامی، آن‌ها کاندیدا داشتند و هر ۶ دوره نامزدهای این بخش راهی مجلس شدند که سهم مرحوم آیت‌ا… سیدحسن شجاعی کیاسری ۴ دوره و سهم سید رمضان شجاعی کیاسری ۲ دوره بوده است.

یکی از ویژگی‌های مشترک این دو نماینده، آن بود که هر دو در مدت حضور خود در مجلس از رجال بزرگ سیاسی استان و کشور محسوب می‌شدند اما اگر بخواهیم عملکرد و اقدامات ۲۴ ساله‌ی آن‌ها را لیست کنیم یا نام ببریم اقدامات برجسته‌ و قابل توجهی که برای منطقه، تاثیرگذار و ماندگار باشد، وجود ندارد و سیاست آن‌ها، چندان به کار حوزه و بخش نیامده و می‌توان گفت توجه آن‌ها به مسائل سیاسی، بیشتر از مسائل و معضلات حوزه و بخش بوده است به گونه‌ای که پس از ۳۷ سال انقلاب و ۲۴ سال نمایندگیِ این دو بزرگوار، هنوز مسائل و مشکلات بخش سرجای خود باقی هستند و چهاردانگه‌ی امروز تفاوت چندانی با چهاردانگه دو سه دهه پیش ندارد بلکه معضلات جدیدی چون زباله، بیکاری، مهاجرت‌های گسترده و … نیز به آن اضافه شده که مجموع این عوامل، موجبات نارضایتی مردم این بخش و حتی حوزه از نمایندگان چهاردانگه‌ای را فراهم کرده است (در ادامه بیشتر به دلایل نارضایتی مردم خواهیم پرداخت).

اما آنچه که مورد توجه است تکرار تاریخ انتخابات و از دست دادن کرسی مجلس پس از ۲ دوره نمایندگیِ متوالی بوده است با این همه، انتخابات مجلس دهم، ۲ تجربه جدید برای چهاردانگه‌، به همراه داشت یکی اینکه برای اولین بار با داشتن کاندیدا، نتوانستند کرسی بدست آورند و دیگری اینکه شاهد تعدد باورنکردنی نامزدهای این بخش بودند و به نوعی هرکسی شرایط لازم ثبت‌نام را دارا بود نامنویسی کرد و همین تعدد، یکی از مهمترین دلیل خدشه‌دار شدن همصدایی و یکپارچگی مردم این بخش شد. پیش از این، یک نامزد شاخص از این بخش با حمایت دیگر بزرگان منطقه اعلام نامزدی می‌کرد بقیه نامزدهای احتمالی نیز تمکین می‌کردند و تن به اجماع می‌دادند یا در حدی از محبوبیت و رای‌آوری نبودند که برای نامزد اصلی خطرآفرین باشند بنابراین کافی بود با حمایت بخشی از بزرگان و مردم ساری و میان‌دورود، نامزدهای چهاردانگه در اکثر دوره‌ها به مجلس بروند.

با توجه به آنچه گفته شد بسیاری مرحوم آیت‌ا… شجاعی را با ۴ دوره نمایندگی در مجلس و حضور در عرصه‌های مختلف، به تعبیری پدر سیاسی مردم چهاردانگه در پس از انقلاب می‌دانند که علاوه بر جایگاه سیاسی و سواد حوزوی کافی، در صراحت کلام نیز شهره بود اگرچه در اواخر به دلیل مشغله‌های موجود و بالا رفتن سن، کمتر در مازندران و منطقه حضور می‌یافت اما همان رصدکردن از دور و حضور معنوی او نیز تاثیرگذار بود تا اینکه وی، ظهر سی‌ام آبان ۹۳ در سن ۷۳ سالگی و پس از طی یک دوره بیماری سخت در بیمارستان دی تهران، دار فانی را وداع گفت.

از اینجا فضای سیاسی چهاردانگه ناخواسته دچار شرایط جدیدی شد ضمن اینکه دیگر مَرد بزرگِ سیاسی این بخش «مرحوم علی کردان» که سابقه وزارت کشور را نیز در کارنامه داشته چند سالی پیش از آیت‌ا…شجاعی، دار فانی را وداع گفته بود و در غیاب این دو، بسیاری از بزرگان و مردم چهاردانگه، اطراف سید رمضان شجاعی جمع شدند و او را با ۲ دوره نمایندگی مجلس، به تعبیری پدر سیاسی وقت چهاردانگه تلقی می‌کردند ضمن اینکه همسویی با دولت قبل و ارتباط صمیمانه با برادران لاریجانی، او را به یکی از افراد اصلی فراکسیون رهروان ولایت درمجلس تبدیل کرده بود و سید رمضان هم در مقاطعی نشان داده بود هم ظرفیت و توانایی این عنوان را دارد هم ابزارهای رسیدن به آن را. اما این روند تداومی نداشت و….

ادامه دارد….