مسئولان بدون ارتباط با کشاورزان تصمیم‌گیری می‌کنند

طاهر عزیزی در گفت‌وگو با ایسنا در زمینه مشارکت کشاورزان در مدیریت آبیاری اظهار کرد: به دلیل افزایش جمعیت، تقاضا و آلودگی منابع آبی، بحران به وجود آمده است. بخش کشاورزی متهم اصلی در بحران پیش رو در بخش آب است و بیشتر آب در کشورها به ویژه ایران در کشاورزی مصرف می‌شود.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی ساری خاطرنشان کرد: در بسیاری از تحقیقات اهمیت مشارکت ذی نفعان برای مدیریت منابع به اثبات رسیده است نکته‌ای که نمی‌توان به آن توجه نکرد.

وی با بیان این که اگر مدیریت پایدار برای منابع آب می خواهیم باید به سمت مدیریت مشارکتی برویم تصریح کرد: در دو دهه گذشته تفکر کل نگر و سیستمی همراه با توجه به ذی نفعان در دستور کار قرار گرفته است.

عزیزی با اشاره به این که دیدگاه مشارکتی در مدیریت منابع آبی تنها به حرف محدود شده است، خاطرنشان کرد: در بسیاری از اداره‌ها همچنان مسئولان بدون ارتباط با کشاورزان تصمیم گیری می‌کنند و انتظار پذیرش از کشاورزان را دارند.

وی  با بیان این که مشارکت آبیاری از سه بعد تشکیل شده است، گفت: کمیابی و محدودیت منابع آب برای افزایش راندمان، کاهش هزینه‌های دولت برای ساخت و نگهداری زیرساخت های مورد نیاز، استفاده از دانش بومی و مشارکت کشاورزان به منظور توسعه پایدار می تواند در مدیریت منابع آبی تاثیرگذار باشد.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی  افزود: ایجاد انتظارات واقعی‌تر از توانایی سیستم و افزایش پذیرش سیستم توسعه کاربران، افزایش تعهد و مسئولیت پذیری کشاورزان، شناخت بهتر نیازها و مشکلات، افزایش اثر بخشی، کارآیی، کیفیت و استانداردهای خدمات، کاهش هزینه ها و مدیریت بهتر شرایط مالی و افزایش شفافیت و پاسخگویی بهتر مسئولان از کارکردها و فواید مشارکت در مدیریت آبیاری است.

وی با اشاره به موانع و مشکلات بر سر راه مشارکت کشاورزان خاطرنشان کرد: عدم اعتماد کشاورزان به طرح های ارائه شده توسط دستگاه های اجرایی، نارضایتی از سازمان آب و سایر دستگاه ها، کمبود نیروهای متخصص، مشکلات بخش مطالعه و طراحی، هزینه مالی مشارکت و توانایی پایین مالی کشاورزان، مشکلات فرهنگی حاکم بر جامعه روستائی و کشاورزی از جمله این موانع و مشکلات است.

 عزیزی، عوامل موثر بر موفقیت طرح های مشارکتی را منصف بودن افراد، مقررات و چیدمان سازمانی مناسب، مکانیسم هایی برای حل تضادهای احتمالی و ایجاد ارتباط مناسب بین بهره برداران و مسئولان دانست و  تصریح کرد: نگرش بهره برداران نسبه به طرح و میزان نگرش آن ها، میزان آگاهی افراد نسبت به طرح، ارتباط مناسب مسئولین با بهره برداران، وضعیت اقتصادی و منزلت اجتماعی افراد و تعیین مناسب میزان سهم الشراکه از جمله عوامل موثر بر مشارکت کشاورزان در طرح های آبرسانی در ایران است.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی با یادآوری این نکته که توسعه کشاورزی با تامین آب امکان پذیر است، تصریح کرد: کنترل و مدیریت مصرف بهینه آب و اتخاذ راهکارهایی مانند مدیریت مشارکتی می تواند در توسعه کشاورزی استان موثر باشد.