مراسم اکران اختصاصی مستند پاپِلی با حضور مهدی زمانپور کیاسری

به گزارش پایگاه خبری چهاردانگه، به نقل از صاحب نیوز، در اکران اختصاصی فیلم پاپلی به سبب روایت مستند گونه آن، مخاطبی که درحال تماشای فیلم است به خوبی زندگی کردن در یک روستای شمالی را درک کرده و با چالش‌هایی که خانواده بازیگر این فیلم درگیر آن هستند همراه می‌شوند.
 

مراسم اکران اختصاصی فیلم «پاپِلی» با حضور کارگردان ( مهدی زمانپور کیاسری ) و  تصویر بردار و بازیگر این فیلم خانم زینب اهنگری، شامگاه جمعه به همت دفتر تخصصی سینما وابسته به سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان در خانه مشروطیت اصفهان برگزار شد.
 

در این مراسم، فیلم پاپلی در حضور بسیاری از تماشاچیان و کارگردانان سینمای جوان اصفهان اکران اختصاصی شد و پس از آن این فیلم توسط حاضران و عوامل تولید کننده آن نقد و بررسی شد.
 

داستان فیلم پاپلی برگرفته از زندگی خانواده روستایی در روستای باباکلای بخش چهاردانگه است که بر اثر یک سانحه دچار آسیب دیدگی و قطع نخاع شده و پس از آن زندگی این فرد به همراه همسر و دختر کوچکش سپری می‌شود و هر کدام از بازیگران فیلم در جایگاه خود فراز و نشیب‌های به‌خصوصی را تجربه می‌کنند.

در فیلم پاپلی به سبب روایت مستند گونه آن مخاطبی که درحال تماشای فیلم است به خوبی زندگی کردن در یک روستای شمالی را درک کرده و با چالش‌هایی که خانواده بازیگر این فیلم درگیر آن هستند همراه می‌شوند.

پاپلی، روایتی متفاوت از زندگی روستانشینان شمال

مهدی زمانپور کیاسری، کارگردان مستند فیلم پاپلی در پاسخ به سئوال یکی از حاضرین برنامه در رابطه با بازسازی در این فیلم و استفاده از تکنولوژی‌های مدرن و احتمال کاهش اثرگذاری آن، گفت: اگر دستکاری و بازسازی معقول بوده و فیلمساز وفادار به اصل واقعیت  باشد نه تنها اثرگذاری کمتر نمیشود، بیشترهم خواهد شد.
 

وی افزود: در بعضی از سکانس‌ها ما مجبور بودیم به خاطر فضاسازی‌های لازم از موقعیت‌ها را از حالت طبیعی کمی تغییر دهیم؛ از طرف دیگرنیز سعی ما این بود که تا حد امکان از نزدیک شدن به مستند درام یا داکا دراما که بخش دیگر از مستند بازسازی هست نیز جلوگیری کنیم و به اصل حقیقت وفادار تر باشیم

زمانپور کیاسری با بیان اینکه شیوه اجرا در این فیلم، مشاهده ای بود عنوان کرد: طبیعتا مستندساز وارد زندگی کاراکتر می‌شود تا بدون دخالت مستقیم لحظه‌هایی از زندگی روزمره، علایق غیر رسمی و حتا روابط خانوادگی او را ثبت کند و با نزدیک شدن به سوژه و نگاه کردن از دریچه‌ی دید او به زندگی، تصویر نوینی از شخصیت را ارائه دهد. در این شیوه‌ی مستندسازی، شخص مورد مصاحبه قرار نمی‌گیرد و رو به دوربین حرف نمی‌زند. همه‌چیز جوری پیش می‌رود که مخاطب حضور دوبین فیلم‌برداری و برش‌های تدوینی و کارگردانی پشت دوربین را حس نکند و همه‌چیز دست‌نخورده و بکر و بدون دخالت فیلم‌ساز به نظر بیاید. روایت فیلم متکی بر گفتار نیست. به همین دلیل مستندساز از نماهای طولانی و متکی به میزانسن به جای نماهای تدوینی و متکی به دکوپاژ استفاده می‌کند و تمایل به تداوم زمانی ـ مکانی در فیلمش داردو شاید این مورد برای برخی از مخاطبین بخاطر طولانی بودن نما اینگونه حس شود که ریتم کندی ی دارد که طبیعتا این نیز، خودش نوعی از زیبایی است.
 

وی با تأکید بر اینکه حضور کمتر کارگردان و دوربین در این سبک از مستند و به‌خصوص در فیلم پاپلی کمتر به چشم می‌آید، تصریح کرد: این مورد باعث می‌شود مخاطب باورپذیری بیشتری نسبت به داستان فیلم داشته باشد و به واقعیاتی که به تصویر کشیده شده بیشتر نزدیک شود.

سینمای مستند یعنی سینمای آزاد

کارگردان فیلم پاپلی خاطرنشان کرد: در سینمای مستند که به سینمای آزاد معروف است به خاطر مسائل متعددی که بسیار متفاوت از ساخت فیلم‌های داستانی است مانند خارج از گیشه بودن آن، عدم برگشت سرمایه تولید فیلم و مخاطب متخصص و  غیر عام فیلم مستندو غیره، کارگردان باید تلاش کند تا کمترین ایرادات را در کار خود داشته باشد و فیلمش را حرفه ای، حساب شده و با کیفیت ارایه دهد
 

وی تصریح کرد: من به عنوان کارگردان این فیلم هر آنچه را دیدم، ثبت کردم برای همین از ابتدای فیلم ، سیر داستانی و فیلم‌برداری خاصی در ذهن نداشتم و از همان لحظه‌ای که با خانواده سوژه این فیلم آشنا شدم از لحظات خاص آنان که اهمیت داشت فیلم‌برداری کردم. سپس سیر داستانی آن را پس از تدوین و دیگر کارهای مورد نیاز بررسی کردم و در انتها صدای خارج از قاب را به فیلم اضافه کردم.
 

زمانپور کیاسری در مورد اضافه کردن گفتار به تصویر این فیلم اظهار کرد: برای اینکه در این فیلم روایت یک زندگی مشترک از افراد متعدد به عنوان اصل داستان بود، استفاده از یک گوینده را نپسندیدم و به همین خاطر از افراد خانواده هرکدام به فراخور بازی و جایگاهی که داشتند خواستم تا حس درونی خود را بیان کنند و آن را به تصویراضافه کردم.

نشان دادن واقعیات، همان‌گونه که هستند، شرط اصلی ساخت فیلم پاپلی

زینب آهنگری، بازیگر اول این مستند که در اصل همان دختر ته تغاری خانواده آهنگری است و تمام توان و زندگی خود را در راه خدمت‌رسانی به خانواده‌اش خرج کرده، گفت: من به عنوان یک بازیگر مبتدی در این فیلم حضور داشتم و اصلی‌ترین علت حضورم صحبت های آقای زمانپور بود که با من داشتند و توانستند اعتماد من و خانواده ام را جلب کنند
 

وی ادامه داد: پس از صحبت‌های مکرری که تیم اجرایی با من داشتند شرطی برای ضبط پاپلی گذاشتم، این بود که در این فیلم هیچ تغییری داده نشود و هیچ دروغی نیز گفته نشود چون معنای اصلی مستند هم همین است. مستند یعنی واقعیت و برای من مهم بود که این فیلم دقیقاً روایتگر داستان زندگی ما با همان شرایط باشد چرا که قطعاً آشنایان ما نیز بعدا آن را خواهند دید و اگر دروغی در فیلم مشاهده شود مسلماً تصویر خوبی از مستند و زندگی واقعی ما نخواهند دید

 بازیگر فیلم پاپلی با بیان اینکه مخاطبان مستند عموماً افراد خاصی از جامعه هستند، بیان کرد: در این فیلم تمامی تصویرها نشان می‌دهد زندگی یعنی چه، تمامی سختی‌هایی که ما تحمل می‌کنیم به همین شکلی که مشاهده شد به وقوع می‌پیوندد، در همه سکانس‌ها من اصلاً به عنوان بازیگر در نقش بازی نبودم و خود زینب روستایی بودم و کاملا احساس درونی خودم در فیلم حاکم بود.