سیاست مازندران در زمینه گردشگری چیست؟

مهدی رمضان زاده در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه سیاست گردشگری در مازندران از سوی نهادهای متولی به خوبی کار نشده است و فعالیت صورت گرفته نیز به صورت مقطعی بوده است، اظهار کرد: متاسفانه سیاست های گردشگری در استان‌هایی چون اصفهان، یزد، مازندران، کرمان و غیره دقیقا مانند یک الگو در قالب یک آیین نامه اجرا می شود.

وی تصریح کرد: مازندران سیاست خاصی در حوزه گردشگری نداشته و تمامی برنامه ها کاملا خود جوش است، سیاست گردشگری مبتنی بر فضای طبیعی و فاصله نزدیکی با پایتخت است که گردشگر به سمت این استان می آید.

رییس کار گروه تخصصی گردشگری اتاق فکر توسعه مازندران با تاکید بر اینکه این استان به لحاظ بوم گردی نمی تواند از سایر استان ها بالاتر باشد، چرا که مطالعه ای در این بخش صورت نگرفته است، گفت: به طور مثال کرمان در زمینه میراث، جاذبه های گردشگری پررنگی دارد یا میراث جهانی کویر لوت که امسال سومین سال ثبت جهانی آن است در یک فاصله ۱۳۲ کیلومتری و یک پهنه ۶۰ کیلومتری یک فضای جغرافیای وسیع را با توجه به المان های منحصر به فرد که در این مسیرها ها مانند کلوت ها و لتگاه ها سازمان جهانی یونسکو ثبت کرده است.

رمضان زاده ادامه داد: نمی توان گفت چون امسال جنگل های هیرکانی ثبت ملی شده است یا دریا در مازندارن در کنار جنگل وجود دارد، جاذبه بیشتری داریم و این استان نسبت به سایر استان ها از نظر صنعت گردشگری بالاتر است.

مدیر گروه جهانگردی دانشگاه مازندران خاطرنشان کرد: کرمان در حوزه گردشگری بین المللی جاذبه زیادی دارد اما مازندران از لحاظ کمیت، گردشگر بیشتری دارد و این کمیت از اقلیم مناسب، نزدیکی پایتخت، جنگل و کوه است.

رییس کار گروه تخصصی گردشگری اتاق فکر توسعه مازندران یادآور شد: زمانی که در گردشگری سیاست گذاری می شود به دلیل میان رشته ای بودن باید نهادهای محیط زیست، منابع طبیعی، دانشگاه ها، اماکن و شهرداری ها در کنار میراث فرهنگی قرار گیرند.

رمضان زاده گفت: میراثی که به لحاظ جایگاه قانونی وضعیت ضعیف تری نسبت به این نهادها داشته باشد انرژی زیادی باید صرف همراهی کردن این نهادها کند و این یکی از آسیب های اساسی است.

مدیر گروه جهانگردی دانشگاه مازندران با بیان اینکه جایگاه گردشگری در کشور مشخص است، تصریح کرد: درست است که ما ادعا می کنیم اقتصاد گردشگری مازندران در جایگاه نخست قرار دارد اما آمارها نشان دهنده این است که وضعیت اشتغال در کشاورزی و صنعت استان ما کمتر از گردشگری نیست.

وی افزود: می توان گفت گردشگری در کنار کشاورزی و صنعت می تواند جزء اقتصاد اول شود که نیازمند مطالعه، کار، آمارگیری و دیتا بانک های دقیق همراه با همکاری نهادهایی که به ساماندهی گردشگری مازندران بینجامد، است.

رمضان‌زاده بیان کرد: گردشگری مازندران از روستاهای گلوگاه آغاز شده وتا بالا اشکور از ارتفاعات رامسر ادامه دارد که متاسفانه پایش سراسری در زمینه ظرفیت های موجود گردشگری در استان صورت نگرفته است.

رییس کار گروه تخصصی گردشگری اتاق فکر توسعه مازندران با اشاره به اینکه ما در گردشگری یک منبع و یک جاذبه داریم که شاید مازندران دارای منابع خیلی خوب باشد اما این منابع الزاما به معنای جاذبه نیست، اظهار کرد: جاذبه تعریف علمی دارد و به معنای اینکه بر روی آن کار شده، زیر ساخت ها مهیا شد و بحث زیست محیطی، اقامتگاه های در فاصله، میدان دید، برند، تبلیغات بازار و نیروی انسانی آن آماده است.

رمضان زاده خاطرنشان کرد: پروژه موفقی در زمینه گردشگری که کل استان را پوشش دهد، مبتنی بر افراد و سیاست های کلان است و پیشنهادات مطرح شده از سوی نهاد یا شهرداری ها نظامند نیست.

مدیر گروه جهانگردی دانشگاه مازندران افزود: اگر جامعه گردشگری استان یا حتی سیاست های مازندران در زمینه گردشگری مکتوب شود می توان ادعا کرد که در کمی از زمینه مثلا در بحث عدالت جلوی آسیب ها گرفته می شود.

وی در ادامه تاکید کرد: بازدید از منابعی مانند جنگل یا دریا در مازندران برای گردشگری کافی نبوده و باید سیاستی مبتنی بر انگیزه، دانستن سلیقه گردشگر و شناساندن بازار است که نیازمند مطالعات عمیق بوده است.

رییس کار گروه تخصصی گردشگری اتاق فکر توسعه مازندران گفت: ما به لحاظ مقوله اندیشه ایدر گردشگری مازندران کار نکردیم اگر سیاستی مانند سند آمایش استان که نوشته شد مهم است که ببینیم سند گردشگری چگونه نوشته شده است.

رمضان زاده با بیان اینکه ما مبانی اندیشه ای گردشگری در دنیا را مطالعه نکردیم و مقوله گردشگری یک مقوله وارداتی است، افزود: هنوز ادبیات گردشگری ما قوی نیست بنابراین از لحاظ علمی به دانشگاه های بزرگ دنیا وابسته ایم و این وابستگی در حد دانشگاه باقی مانده است.