درخت ۵ میلیاردی با ۱۰ میلیون تومان جریمه!

مسعود مولانا در گفت و گو با ایسنا با ارائه برخی آمارها در مورد فواید جنگل ها، اظهار کرد: بر پایه آمار شاخص های سازمان ملل، کشوری که ۲۵ درصد مساحت آن جنگل بوده جزء کشورهای فقیر از منظر منابع طبیعی محسوب می شود که بر اساس آخرین آمار در ایران ۷ درصد مساحت کشور جنگل است، یعنی سرانه جنگل در ایران یک چهارم متوسط جهانی است.

وی با بیان اینکه هر هکتار جنگل سالانه ۲ و نیم تن اکسیژن تولید می کند و این میزان برابر نیاز ۱۰ انسان در یکسال است، تصریح کرد: یک میلیون و ۸۰۰ هزار هکتار جنگل های هیرکانی فقط اکسیژن ۱۸ میلیون نفر در سال را تامین می کنند حال اگر این جنگل ها نیز تخریب شوند منابع تولید اکسیژن باید از کجا تامین شوند؟ مگر نه اینکه تنها موجودات تولید کننده اکسیژن گیاهان و جنگل‌ها هستند.

عضو شبکه ملی تشکل های محیط زیست و منابع طبیعی کشور خاطرنشان کرد: جنگل ها و کوهستان های ایران ۴۰ درصد تولید آب کشور را عهده دار هستند و بدون جنگل و کوهستان ۴۰ درصد ذخیره آب از دست خواهد رفت بنابراین چگونه می‌تواند بحران کم آبی مهم بوده اما حفظ جنگل اهمیت نداشته باشد.

مولانا با یادآوری کارکردهای جنگل در تثبیت خاک، آب، تولید اکسیژن، جذب دی اکسید کربن و تلطیف و خنک کردن هوا، تاکید کرد: با احتساب این کارکردهای متنوع نمی توان بر روی یک درخت قیمت گذاشت، در واقع ارزش و قیمت اکولوژیکی یک درخت چند صد ساله، میلیاردها تومان و صدها برابر قیمت صنعتی آن است.

وی با اشاره به اینکه ارزش اقتصادی جنگل فقط برای تولید آب ۱۵ برابر ارزش چوب آن است، اظهار کرد: اگر از منظر چوب به درخت بنگریم شاید ارزش یک درخت از ۵۰ میلیون تومان تجاوز نکند اما از نگاه اکولوژیکی قیمت آن بیش از ۵ میلیارد تومان است و این درحالیست که متاسفانه جریمه قطع همین درخت ۱۰ میلیون تومان در نظر گرفته شده است.

عضو شبکه ملی تشکل های محیط زیست و منابع طبیعی کشور با انتقاد از جرایم غیر بازدارنده و ناموزون در زمینه قطع اشجار و درختان جنگلی، یادآور شد: جریمه ها باید به حدی بازدارنده باشد که فرد متخلف و خاطی جرات ورود به عرصه جنگلی و قطع درخت را نداشته باشد، که در این زمینه نیاز به ورود و همکاری قوای قضائیه و نظارتی الزامی است.

مولانا با بیان اینکه اعتماد باید از سوی مدیران بالا دستی در جامعه ساری شود، تصریح کرد: وقتی ردپای مسئولان کشور در تخریب منابع طبیعی و جنگل ها وجود دارد نمی توان این انتظار را از مردم داشت که آنان در حفظ و حراست از جنگل ها پایدار و پای کار باشند.

وی خواهان ورود دستگاه های فرهنگ ساز نظیر آموزش و پرورش، وزارت فرهنگ و ارشاد و موسسات آموزش عالی به عرصه حفظ و حراست از جنگل ها و جلوگیری از تخریب آن شد و بیان کرد: نمی توان در کنار هر درخت یک نگهبان قرار داد اما می توان فرهنگ محافظت از جنگل ها را در جامعه و مردم القا کرد.

عضو شبکه ملی تشکل های محیط زیست و منابع طبیعی کشور با ابراز گلایه از پائین بودن شان و جایگاه محیط بانان و جنگلبانان در جامعه، گفت: این مطلب بیانگر درجه اهمیت آحاد مردم نسبت به محافظت از محیط زیست و جنگل است که باید این موضوع اجتماعی شده و بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

مولانا با اشاره به اینکه باید موضوع تخریب جنگل های کشور و نصف شدن مساحت آن طی ۴۰ سال گذشته مورد واکاوی و تحقیق قرار گیرد، خاطرنشان کرد: مسئولانی که طی این چند سال در راس هرم مدیریتی سازمان جنگل ها حضور داشتند باید در این زمینه پاسخگو باشند که چرا مساحت جنگل های کشور کاهش یافته است.

وی تصریح کرد: تخریب و از بین رفتن خاک و جنگل های کشور در واقع از دست دادن سرمایه ملی است و باید دستگاه قضایی کشور در این موضوع وارد شده و مجرمان را مجازات کند چراکه این نابودی فرقی با اختلاس نداشته و در واقع هدر رفت سرمایه و بیت المال است.