بی پرده با زباله ساری معضل نه ساله در چهاردانگه محروم

این روزها دقیقاً نه سال از حمل انبوه زباله های شهر بزرگ ساری به دامان پاک طبیعت چهاردانگه مظلوم و محروم می گذرد. نه سال پیش در چنین روزهایی که قرار بود جام جهانی کشتی در ساری برگزار گردد و شش ماه بود که ساری را زباله های رها شده در کوچه و خیابان فرا گرفته بود و مسئولان وقت آبروی خود و مدیریت شان را بخاطر بی مسئولیتی و بی تدبیریشان در خطر می دیدند و آبروی کشور را به خطر انداخته بودند، چاره ای موقت را در حل این معضل استانی پیدا کردند: «حمل زباله ها به بخش چهاردانگه در فاصله ۱۲۰ کیلومتری شهر ساری»! اما این چاره اندیشی مقطعی! به راه حلی دائمی برای مسئولان استان تبدیل شد.

اگر نه سال پیش آبروی فرهنگی و اجتماعی مازندران و آبروی سیاسی و مدیریتی مسئولان استان با این ترفند نابخردانه حفظ گردید، و اگر نه سال است که مردم شهر ساری دیگر دغدغه جمع آوری زباله های خود را ندارند، اگر نه سال است که مسئولان بلند پایه استان از جمله استانداران دولتهای نهم و دهم و یازدهم و همه فرمانداران و شهرداران و اعضای شوراهای شهر ساری نمی توانند راه حلی برای زباله ساری بیابند، اگر نه سال است مسئولان وعده ساخت کارخانه موهوم کمپوست! می دهند، اگر نه سال است که …..

مردم محروم چهاردانگه امّا نه سال است با بزرگواری توأم با مظلومیت که صدای فریادشان بگوش کسی نمی رسد، روزانه بیش از ۳۰۰ تُن زباله های شهر ساری را تحمل می کنند! نه سال است جاده ساری به سمنان با عبور کامیونها و تریلرهای حمل زباله به جاده مرگ تبدیل شده است! نه سال است رنگ آسفالت یک طرف جاده به سمت سمنان، از ریزش شیرابه های زباله به رنگ سیاه تبدیل شده است! نه سال است مردم چهاردانگه در مرگ چوپان ولویه ای که در شیرابه های محل دپوی زباله غرق شده، سوگوارند! نه سال است مردم دلخوش کرده اند به وعده و وعیدهای دروغین و پوچ! نه سال است محرومیت چهاردانگه بیشتر شده است! نه سال است که هیچ NGO و گروه های طرفدار محیط زیست که صدای فریادشان گوش فلک را کر کرده است، سراغ این معضل بزرگ ملی را نگرفته و حتی نمیدانند که زباله های ساری در چهاردانگه و در دل طبیعت و در کنار پارک جنگلی کیاسر (شاهدژ) رها می شود! این گروه ها به موضوعات فانتزی و شیک بیشتر علاقمندند تا به حمل زباله ساری به چهاردانگه! نه سال است رئیسان و مدیران کل سازمان محیط زیست و منابع طبیعی ایران و استان مازندران و شهرستان ساری چشم فرو بسته و زبان در کام کشیده اند و توان انجام وظایف خود را در جلوگیری از تخریب فزاینده محیط زیست ندارند!

نه سال است به نمایندگان مردم شهرستان ساری و چهاردانگه در مجلس شورای اسلامی امیدی نیست! که اگر امیدی بود تاکنون باید کاری می کردند! یا حداقل قدمی برای رفع این ظلم بزرگ به متوکلان شان برنداشته اند که قابل لمس باشد!

از مسئولان بخش چهاردانگه از بخشدار و شهردار کیاسر تا اعضای شورای شهر و بخش و شوراهای روستایی و مسئولان محیط زیست و منابع طبیعی و همه و همه چه انتظاری می توان داشت وقتی هزار و یک دلیل سیاسی و توجیهی برای خود دارند تا این معضل همچنان ادامه داشته باشد!

مردم مظلوم چهاردانگه هم که دستشان به جایی نمی رسد! این مردم محروم همین قدر که روزی با بخشدارشان یا با اعضای شورایشان دو کلمه درد دل بکنند و یا وعده ای پوچ از سوی مسئولان استان و شهرستان ساری بشنوند برایشان کفایت می کند!

نخبگان ساروی و چهاردانگه هم که غم زادگاه خود را ندارند که اگر داشتند خود در شورای شهر ساری مسبب آوردن زباله های ساری به چهاردانگه نمی شدند! شوربختانه امروز چهاردانگه، تنها و خالی از فرزندانش شده! هر کس بفکر خود و تامین زندگی خود است. این جماعت روشنفکر و مسئول! بهتر است همچنان برای موضوعات بی درد سر و بی گند و بو فریادی از سر دلخوشی و شکم سیری سر دهند!

انبوه رسانه های استان هم دست شان به دهان مسئولان استان است تا بر حسب مصلحت اندیشی، چه بخواهند و چه بنویسند و یا اصلاً مثل نه سال گذشته چیزی از زباله ننویسند بهتر است! اصلاً انگار مشکل زباله در چهاردانگه وجود ندارد تا ارزش خبری و یا گزارشی داشته باشد!

حال مسئولیت جلوگیری از آوردن زباله های ساری به چهاردانگه با چه کسی است؟ چه کسی باید در این مورد حرف بزند، فریاد بزند، ناله سر دهد، گریه کند، نفرین کند، عمل کند و جلوی حمل و دپوی زباله های ساری به چهاردانگه را بگیرد؟ مگر فرزندان چهاردانگه را خواب برده است؟ ظاهراً چنین است! در سه سالی که از عمر سایت محلی «چهاردانگه نیوز» می گذرد ده ها خبر، گزارش و صدها عکس از عمق فاجعه حمل زباله های ساری به چهاردانگه منتشر شده است که چندان هم به مذاق مسئولان بزرگ و کوچک استان و شهرستان ساری خوش نیامده است!

شما ای وجدان های بیدار! شما ای NGOها و طرفداران محیط زیست! شما ای مسئولان سازمان محیط زیست که وظیفه ذاتی سازمانی خود را فراموش کرده اید! شما ای فرهیختگان و نخبگان! شما ای مسئولان و شما ای نمایندگان مردم در مجلس و شوراهای اسلامی! شما بگویید چه باید کرد؟ به کجا باید شکایت برد؟ به که باید گفت؟ چهاردانگه تا کی به عنوان سطل زباله بزرگ ساری باقی خواهد ماند؟ تا کی باید منتظر ساخت مدرنترین و بزرگترین!! کارخانه کمپوست خاورمیانه در ساری باشیم که مسئولان هر صباح و مساع پُز آن را می دهند، آن هم کارخانه ای که پس از ۵ سال فقط ۵% پیشرفت فیزیکی در حد تسطیح زمین داشته؟ تا کی وعده و وعیدهای توخالی مسئولان ادامه خواهد داشت؟ تا کی صدای غرش کامیونهای زباله کش سکوت کوهستان چهاردانگه را خواهند شکست؟ تا کی باید بوی مشمئز کننده زباله های ساری را در فضای فرح بخش کوهستان و طبیعت بکر و جاده های چهاردانگه تحمل کنیم؟ تا کی باید ببینید و دم فرو بندید؟ آیا فریادرسی هست تا نگذارد نه سال دیگر هم زباله های ساری به چهاردانگه آورده شود؟

راستی آیا مسئولان سازمان پرطمطراق «حفاظت از محیط زیست» به محیط زیست تخریب و ویران شده چهاردانگه توجه خواهند کرد؟ تاریخ در باره شما قضاوت تلخی خواهد کرد که ننگ آن تا ابد بر پیشانی تان خواهد ماند!