یک واحد معدنی متخلف رودخانه تلار مازندران را آلوده کرد

وضعیت رودخانه تِلار در روزهای گذشته بار دیگر نگران‌کننده شد. رنگ گل‌آلود آب، نشان از سرازیر شدن پساب یکی از معادن فعال در محور خطیرکوه داشت، موضوعی که پیش از این نیز بارها تکرار شده و تبعات محیط‌ زیستی زیادی به همراه داشته است.

پلمب فوری واحد متخلف

محمد شکوهی، رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان‌های سوادکوه و سوادکوه شمالی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به جزئیات این تخلف گفت: در بازدیدهای میدانی کارشناسان ما، آلودگی محسوس رودخانه تِلار را مشاهده و منشأیابی انجام شد. مشخص شد یکی از واحدهای معدنی شن و ماسه، با سرریز کردن پساب خود موجب این آلودگی شده است.

وی افزود: با اخذ دستور فوری از دادستان سوادکوه، این واحد پلمب شد و تا زمان رفع کامل ایرادات و نصب سیستم‌های تصفیه مدرن، اجازه فعالیت نخواهد داشت.

نیاز فوری به نوسازی سیستم‌های تصفیه

شکوهی با انتقاد از روش‌های سنتی تصفیه در بسیاری از معادن منطقه، گفت: برخی از این واحدها همچنان از حوضچه‌های خاکی و غیراستاندارد استفاده می‌کنند که در برابر رانش و نفوذ مقاوم نیست. راه‌ حل نهایی، تجهیز معادن به سیستم‌های نوینی مانند فیلترپرس و تیکنر است تا پساب به طور کامل بازیافت یا تصفیه شود.

تخریب اکوسیستم آبی با پساب‌های فیزیکی

رئیس اداره محیط زیست سوادکوه درباره خطرات این آلودگی هشدار داد و گفت: اگرچه این پساب‌ها فاقد آلودگی شیمیایی هستند، اما آلودگی فیزیکی ناشی از آنها، میزان اکسیژن محلول در آب را به شدت کاهش داده و موجب خفگی آبزیان و نابودی زیست‌بوم رودخانه می‌شود.

شکوهی از تشدید نظارت‌ها بر واحدهای معدنی خبر داد و تصریح کرد: پایش‌های فصلی و بازدیدهای مستمر از این واحدها در دستور کار قرار دارد. در صورت مشاهده هرگونه تخلف، علاوه بر صدور اخطار کتبی، پرونده برای تعقیب قضایی و دریافت عوارض آلایندگی تشکیل می‌شود.

لزوم بازنگری در مجوز معادن قدیمی

وی با اشاره به مشکل معادن قدیمی اظهار کرد: بسیاری از این معادن در دهه ۷۰ و بدون استعلام از محیط زیست مجوز گرفته‌اند و امروز در مجاورت رودخانه و روستاها قرار دارند. ضروری است با بازنگری در شرایط این واحدها، تمهیدات لازم برای کاهش مخاطرات محیط‌زیستی اندیشیده شود.

به گزارش پایگاه خبری چهاردانگه، به نقل از ایسنا، رودخانه تِلار بعنوان یکی از شریان‌های حیاتی منطقه، نیازمند عزم جدی دستگاه‌های نظارتی و همراهی معادن برای حفظ سلامت‌اش است. به نظر می‌رسد بدون نوسازی فناوری و نظارت مستمر، این چرخه تخریب محیط‌زیستی تکرار خواهد شد.

پایان پیام