یدالله دهبندی فرزند سعدالله در سال 1338 در دیده به جهان گشود. به علت مشکلات مالی خانواده، نتوانست به تحصیلاتش ادامه دهد و از دوران نوجوانی در کار کشاورزی، کمک کارپدرش شد. دهبندی از اعضای فعال پایگاه بسیج روستای ” یکه توت بهشهر” واقع در محل سکونتش بود. در سال 1362 به مدت 3 ماه در منطقه شرق کشور جهت سرکوبی اشرار انجام وظیفه کرد. علی رغم داشتن همسر و فرزند، به جبهه های جنگ اعزام شد و در سال 1364 نیز از طریق کاروان سپاهیان محمد رسول الله (ص) به منطقه اعزام شد و با دشمن متجاوز جنگید. سرانجام در شب 22 بهمن، در عملیات والفجر8 همراه با شهید رسول علی نژاد، بر اثر بمباران خوشه ای به شهادت رسید. پیکرش در بهشهر تشییع و در حیاط مسجد روستای یکه توت به خاک سپرده شد. از شهید 3 دختر به یادگار مانده است.
بسم الله الرحمن الرحیم
با درود و سلام فراوان بر منجی بشریت، مهدی (عج ) و با درود و سلام به رهبر کبیر انقلاب اسلامی، حضرت آیةا… العظمی امام خمینی و با سلام به تمامی امت حزب الله و شهید پرور ایران، وصیت نامه اینجانب یدالله دهبندی فرزند سعدالله را به اطلاع امت حزب الله و کفرستیز اسلام می رسانم. اکنون که عازم جبهه نبرد حق علیه باطل هستم، از تمامی وابستگی ها گذشته و فقط به خدا وابسته می شوم تا به معشوق ابدی ام که شهادت در راه اوست، نائل آیم. من به عنوان سرباز کوچک این انقلاب و امام، وارد میدان نبرد شده تا بتوانم سهمی از آن داشته باشم و بتوانم با تمام توان، با کافران و متجاوزان شرق و غرب و نوکرانشان مانند صدام بجنگم و از کشته شدن در این راه هیچ باکی ندارم؛ چراکه همانطور سالار شهیدان گفته اند: «اگر قرار است با کشته شدنم اسلام پایدار بماند؛ پس ای شمشیرها و ای گلوله ها، بر من ببارید! »
هدفم به جبهه رفتن این است که فقط و فقط بتوانم ندای امام امت، این حسین زمان را لبیک و یاری کنم و انشاءالله که جزو سربازان حضرت امام عصر (عج) قرار گیرم و خدای بزرگ هم به شهدا و بازماندگانش اجر و رحمت اخروی عطا کند. خدایا! با یاد تو، قلبم را شاد و با یاد اولیائت، قلبمان را به نور حق منور کن و استواری به من عطا فرما تا بتوانم در مقابل کافران و مشرکان، نهایت استقامت و پایداری را داشته باشم. ای خدای بزرگ! بر تمامی شهدای کربلای حسین (ع) و 72 تن از شهدای حزب جمهوری اسلامی و تمامی شهدای جنگ حق علیه باطل، رحمت فرست و مرا هم در صف آن شهدا قرارم بده.
وصیتم به پدر مهربانم :
پدرجان! هر چه از من حقیر ناراحتی و اهانت دیدی، خلاصه مرا عفو کن و امیدوارم که با شنیدن خبر شهادتم، گریه نکن. در مجالس مذهبی و تشییع جنازه های گلگون کفنان اسلام شرکت کن و به یاد امام حسین (ع) و تمامی شهدا باش و دیگر اینکه در دعاهای کمیل و نمازهای جماعت شرکت کن تا خدای بزرگ گناهانتان را ببخشاید.
و توای مادر عزیز! سلام. امیدوارم شما هم گریه نکنید و همیشه با همه ی مردم، با اخلاق اسلامی برخورد کن وبه خانواده های شهدا نظر کن. پیام من بعد از شهادت این است که هنگامی که خبر شهادت فرزندت را شنیدی، برای امام حسین (ع) و یارانش گریه کن ودعا کن که خدا ما را از یاران او قرار دهد. از کمبود ها هیچ وقت گلایه نکنید و خودداری کنید. آرزوی مان این است که جسممان از بین برود ولی اسلام همچنان باقی بماند.
و پیامم به برادرانم:
برادران ارجمندم! امیدوارم که همیشه شعارهای مرگ بر آمریکا و شوروی از یادتان نرود، با مشتهای گره کرده؛ چونکه آمریکا جنایتها، تجاوزها و ستمهای زیادی به ملل اسلامی نموده است و شوروی هم مشرک و کافر است و به خدا اعتقاد ندارند، پس کمونیست ها ومنافقین هم به صف آمریکا و شوروی متصل می شوند. ای برادران! هیچ وقت گول ازخدا بی خبران را نخورید، و راهم را ادامه دهید که شهادت در راه خدا، راه انبیاء و اولیاء می باشد.
همسرم! امیدوارم خیلی صبر داشته باشی. به تمامی برادران وخواهران خوشامد و تبریک بگویید و درمجلس ختم من زیاد تشریفات قائل نشوید. بیشتر فاتحه به روح پاک شهدای اسلام بفرستید و در تربیت فرزندان و رعایت حجاب، نهایت جدیّت را داشته باشید.
وشما خواهرانم! پیام من به شما این است که شما هم حجاب را رعایت کنید و با تقوا باشید تا حضرت زهرا (س ) ازشما راضی باشد.
محل دفنم در مسجد ابولفضل روستای یکه توت باشد و نماز را به امامت حاج آقا جباری اقامه و اگر ایشان وقت نداشتند آقای شیخ عبد الخالق قرائت فرمایند. خداوند انشاءالله تمامی امت حزب الله وخط امام و ولایت را توفیق و تائید کند. انشاءالله.
در پایان، پدرعزیزم، به عنوان وصی بنده، عهده دار خانواده ام می باشد .
خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی، تو را به جان مهدی، خمینی را نگهدار .
«والسلام » 15 / 8/ 61
