«والذین آمنوا وهاجروا و جاهدوا فی سبیل الله و الذین آتو و نصروا و اولئک هم المومنون حقاً لهم مغفرة و رزق کریم . و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیا ء عند ربهم یرزقون »

(آنهایی که ایمان آورده اند، هجرت و جنگ کرده اند در راه خدا؛ آنانی که جان داده اند و مهاجران را یاری کرده اند، ایشان آن گروه مومن حقیقی هستند . مپندارید آنها که در راه خدا کشته شده اند، مرده اند؛ بلکه آنها زنده اند به حیات ابدی شان در نزد خدا روزی می خورند.)

با سلام و درود به پیشگاه امام زمان و نائب برحقش امام خمینی و با درود و سلام بر رزمندگان همیشه پیروز اسلام و با درود و سلام بر امت شهید پرور ایران و با درود به پیشگامان شهادت و با درود بر تمام صالحان و صدیقان .

اینجانب ولی ا… کاردگر وصیت نامه خود را این چنین آغاز می کنم :

در درجه اول از خدا می خواهم که مرگ مرا شهادت درراه خودش قرار بدهد و مرا به تنها آرزوی خودم که شهادت است برساند. در درجه دوم از امت حزب الله و همیشه در صحنه ایران می خواهم که حمایت از رهبر را فراموش نکنید؛ چراکه این رهبر بوده است که ما را از دریای پُرتلاطم طاغوت به ساحل خوشبختی رسانید و همانا این رهبر مثل نوح نبی ا… در زمان خودش و بت شکن همچون ابراهیم خلیل ا… است و ظلم شکنی همچون موسی کلیم ا… در زمان خودش بت شکنی همچون ابراهیم فرزند علی ولی ا… است و وارث دین محمد رسول ا… (ص) است، پس نائب برحقش را تنها نگذارید که همانا آن امام خمینی می باشد.

وصیت من به تمام برادران این است که راه شهیدان را ادامه دهند و تا آخرین قطره خون خویش نگذارید که راه شهیدان خالی باشد؛ بروند جبهه ها را پُر کنند؛ چراکه بزرگترین عبادت، جنگیدن و مبارزه کردن در راه اسلام است.

وصیت من به خواهرانم این است که با داشتن حجاب اسلامی  و با سنگر چادر، راه شهیدان را تداوم بخشند و از سنگر چادر، مبارزه با استعمار و استثمار شرق و غرب را ادامه دهند.

پیام من به خانواده های شهدا این است که صبر پیشه کنند و اگر خدای ناکرده برای شهیدان گریه کنند، دل شهیدان را به درد می آورند و دل دشمنان اسلام را شاد می کنند.

صحبت من به خانواده ام این است که تو ای همسرم! اگر من لیاقت این را داشتم که شهید بشوم، برای من گریه نکن و محزون نباشید و بعد از شهادتم  زینب وار و با سختی مبارزه کنی و تا می توانی به فرزندانم  دروغ نگو، بگو که پدرشان به کجا رفته ، بگو که چرا رفته  و اگر فرزندان من از تو مرا طلب کردند، به فرزندان هیچگاه دروغ نگو! بگو که شهید شده است. بعد ا زشهادتم، گریه نکن که اگر گریه کنی، این را بدان که دل مرا به درد می آوری و بعد از شهید شدنم، تو باید برای تمام فرزندانم؛ هم پدر باشی و هم مادر. برای تمام بچه های شهدا و بچه های خودم مادر باش و همچون حضرت زینب، همیشه دست نوازش بر روی بچه هایم بکش ونگذار که آنان ناراحت باشند.

صحبت من با برادرم این است که بعد از شهادتم، سرپرستی فرزندانم برعهده توست که همچون فرزندان خود، آنان را سرپرستی کن و تا می توانی، با بچه های من مهربان باش  و نگذار که برای من گریه .

اگر شهید شدم محل دفن من مزار شهدای امام زاده عباس، بغل مزار دامادم شهید شعبان کاظمی باشد و وصی من برادرم خلیل و ناظر، پدرم باشد .

خدایا ، خدایا ، تا انقلاب  مهدی خمینی را نگهدار؛ از عمر من بکاه و بر عمر رهبر افزا !

والسلام علیکم و رحمة ا… و برکاته

 12/ 11/62