رمضانعلی نوریان درسال 1342 دیده به جهان گشود. درهفت سالگی پای به مدرسه نهاد و در روستای ” ایول ” از توابع چهاردانگه ساری مشغول به تحصیل شد. دوره ابتدایی را پشت سر گذاشت و پس از پایان این دوره به دلیل مشکلات مالی، ترک تحصیل کرد و در امورات کشاورزی و دامداری کمک کارپدر و مادرش شد . در سال 1359 در شرکت سیمان سمنان مشغول به کار شد اما قلب او پیوسته برای حضور در جهاد با دشمن مهاجم می تپید و سرانجام به عنوان جهادگر بسیجی به جبهه عزیمت کرد و در کردستان خالق حماسه شد و پس از مدتها نبرد، در تاریخ 10/2/1362 درمنطقه کردستان بر اثر اصابت ترکش به وصال حق نائل شد.
با سلام به پیشگاه حضرت مهدی (عج ) و نائب برحقش امام خمینی و با درود و سلام به خانواده های معظم شهدا و شهدای گلگونِ انقلاب که جان خود را در راه خدا داده اند و با درود و سلام به رزمندگان پرتوان اسلام که با حماسه هایشان، ملت ایران را شاد می نمایند.
اگر در جبهه و منطقه جنگی کشته شدم مرا در روستایم دفن نمایید و تا می توانید با بهترین راهها با دشمنان دین خدا مبارزه نمایید. کسانی که برخورد بدی از من دیده اند، مرا ببخشند و بار دیگر خدمت مسلمانان ایرانی عرض می کنم که رهبر انقلاب را تنها نگذارند وبا هوای نفس خود مبارزه کنید و جان و مال خود را در راه خدمت به حکومت اسلامی قرار دهید.با علاقه و با فکر و عقل، با دشمنان و کافران روبرو شوید و بجنگید و از قرآن و رهبران اسلام اطاعت کنید.
برای حفظ اسلام وحدت داشته باشید.اسلام و قرآن را از جان خود بیشتر دوست داشته باشید؛ آخرت را به دنیا نفروشید. روزی تان را از راه حلال به دست آورید؛ برای کمک به مستضعفان واقعی تلاش نمایید و سرانجام برای مشکلات، قبل از ازدواج از خداوند کمک بخواهید.
