رضا کاردگر فرزند مصطفی در سال 1345 در خانواده ای دیده به جهان گشود. شش ساله بود که مادر جوانش را از دست داد. دوره تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش، روستای ” شهیدآباد ” (تروجن)، شهرستان بهشهر و دوره راهنمایی را در روستای زیروان با موفقیت گذراند. در ادامه، تحصیلات متوسطه را در دبیرستان ” شهید مطهری ” و سال چهارم را در دبیرستان ” شهید عباس زاده ” بهشهر با مدرک دیپلم اقتصاد (1364) به پایان رساند. عضویت در بسیج و انجام فعالیت های فرهنگی، از جمله کارهایی است که شهید در جهت تقویت انقلاب، قدم برداشت. در طول جنگ تحمیلی سه بار عزم رفتن به جبهه را کرد که به خاطر مجروحیت برادرش، از وی خواسته شد تا بهبودی کامل برادرش صبر کند. بالاخره در اردیبهشت سال 1365 به جبهه اعزام شد و سرانجام در تاریخ 19/03/1365 در منطقه ” مهران ” با شلیک تیرمستقیم دشمن به شهادت رسید. به گفته همرزمانش، رضا در لحظات آخر ذکر یامهدی و یا زهرا بر لب داشت. پیکرش در بهشهر تشییع و در حیاط مسجد جامع النبی شهید آباد در کنار دیگر شهدا به خاک سپرده شد.
فرازي از سفارش شهيد:
از سفارشات شهید این بود که: من هرگز وصیت نامه ای نمی نویسم و می خواهم گمنام بمانم. او هر بار که وصیت نامه شهیدی به دستش می رسید، آن را برای خانواده اش قرائت می کرد و همیشه می گفت: ” این نسل باید فدای انقلاب اسلامی شود تا انقلاب باقی بماند”.
