((ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون))(آل عمران 169)

(هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند بلکه آنان زنده اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند.)

سپاس پروردگار را که مرا آفریده و یکی از سربازان خود قرار داده که در راهش خون بریزم.

اولاً خدمت تو ای مادر مهربانم سلام عرض می کنم که مرا چنین تربیت کردی و به جامعه اسلامی تحویل داده ای که بتوانم در راه اسلام و مسلمین بجنگم. از مادرعزیزم خواهش می کنم، اگر شهادت نصیب این حقیر شده است، که من خیلی دور می بینم چنین لیاقتی و سعادتی نصیبم شود، برایم هیچگونه گریه و زاری نکن و با لب خندان در تشییع جنازه ام شرکت کن تا منافقان و ضد انقلاب اسلامی که همیشه می خواهند تیشه به ریشه اسلام بزنند، به گریه بیفتند. از شما معذرت می خواهم که نتوانستم فرزند خوبی برایتان باشم و حتی نیمی از زحماتتان را جبران کنم. افسوس که پدربزرگوارم در دنیا نبود که شهادتم را ببیند که فرزندش برای خدمت به مسلمین و وطن و اسلام عزیز شهید شده است. همچنین از برادر بزرگوارم می خواهم که هیچگونه از شهید شدن برادر کوچک و حقیرش ناراحت نباشد، چون از این راه بهتر، راهی وجود نداشته . بالاخره هر انسان که به دنیا آمده است، باید یک روزی از دنیا برود؛ پس چه بهتر که در راه پروردگار کشته شود. مادر! از شما متشکرم که مرا در سنین کودکی سفارش و نصیحت می کردی.

دیگر سفارش این حقیر به شما این است که برای سلامتی و طولانی شدن عمر امام عزیز دعا کنید . همچنین از خواهرها، بزرگ تا کوچک، می خواهم که از شهید شدنِ برادرشان گریه و زاری نکنند که گریه شما باعث می شود که منافقان خوشحال شوند. مادر و برادر و خواهرها سفارش دیگری ندارم؛ به امید پیروزی اسلام عزیز برکافران بعثی. والسلام  وخداحافظ .

(همچنین برای تمام فامیلان و دوستان سلام می رسانم و بعد از سلام از ایشان می خواهم که هرگز ناراحت و نگرانِ شهید شدن من حقیر نباشند).

تاریخ : 17/11/64

خدایا خدایا بده قوت حزب الله بگیرند کربلا را      خدایا خدایا رزمندگان اسلام پیروزشان بگردان

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی حتی کنارمهدی، خمینی را نگهدار