شهید حسین بسطامی دردوازدهم محرم 1348 در روستای سیدآباد[1] متولد شد.دوران ابتدایی را درروستای با موفقیت به پایان رساند وجهت ادامه تحصیل درمدرسه راهنمایی شهید مرادیان روستای فیروزکنده مشغول به تحصیل شد. در سال دوم راهنمایی ترک تحصیل کرد ومشغول کار کشاورزی همراه با خانواده اش شد. از آنجایی که بسیارعلاقه مند بود که در جهاد سازندگی به محرومین جامعه خدمت کند، سرانجام به آرزوی خود رسید و در جهاد مشغول شد و ازهمان جهاد به جبهه اعزام شد و بعنوان سنگرساز بی سنگر روی ماشین های سنگین ازجمله بولدوزر درامرخاکریز زدن فعالیت کرد. حسین سرانجام در عملیات خیبر بر اثر برخورد ترکش خمپاره به کتفش به شهادت رسید و پس از تشییع در زادگاهش، سیدآباد به خاک سپرده شد.
آنهایی را که در راه خدا کشته شده اند مرده مپندارید؛ بلکه آنان زنده اند و پیش خدایشان روزی می خورند.
سلام من به شما باد، ای خانواده شهید! سلام من به شما باد، ای پدر، مادر، برادر و خواهر عزیزم! سلام من به شما فامیلان و دوستان و آشنایان من. سلام من به شما ای پدرومادرعزیزم! می دانم که درحق شما خیلی بدی کرده ام، خیلی بی احترامی کرده ام! پدرومادرعزیزم به هر حال مرا ببخشید و شما ای برادر و خواهر عزیزم! شما هم مرا ببخشید. دوستان، آشنایان و فامیلان اگر بدی دیدید، از من چشم ببندید و مرا ببخشید. می دانم که باید حتماً رضایت را جلب کنم ولی نمی توانم. شما آن توان را به من بدهید تا آن رضایت را جلب کنم.
خدایا! می دانی که برای لقاء تو به جبهه آمدم و امیدم جزوصل تو نیست. و تو دست رد به سینه امیدواران نمی زنی و آنان را می خوانی. خدایا! می دانی که روسیاهم. از گذشته تلخم و از صفات رذیله ام واز گناهان کثیرم، فقط تو آگاهی. و خودت گفتی که برای توبه بیا! تو فرمودی که توّابین را دوست داری. هم اکنون آمدم و با نگاه امید به تو می نگرم و می دانم قول تو حق است. بارالها! به درگاهت شکرمی کنم که سعادت حقیقی را نصیبم کردی و با حسینیان همراهم نمودی و در جبهه راهم دادی و هم نوا با مجاهدان قرارم دادی و مرا از تفکرات و تخیلات بیهوده رهاندیدی . از ظلمات به نور رهنمونم ساختی و ازلهویات دنیا به انوار الهی سوقم دادی و شراب عشقت را به من نوشاندی و در زمره کسانی که در راه تو نبرد می کنند قرارم دادی. ملت شهید پرورایران! امام را تنها نگذارید و مثل ملت کوفه نباشید. شعارتان این باشد؛ ” ما اهل کوفه نیستیم امام تنها بماند؛ مگر امت بمیرد، امام تنها بماند”.
و ای ملت قهرمان ایران! به حرف های امام و ولایت فقیه عالی قدرگوش فرا دهید. ای پدرو مادرعزیزم و برادر و خواهرعزیزم! هیچ نگرانی نداشته باشید و درعزایم گریه نکنید؛ اگر شما گریه کنید، دشمن خوشحال می شود شما فکر کنید یک پسرتان را در راه خدا دادید وغیرازاین فکری نکنید.
دیگر عرضی ندارم . خداحافظ شما!
وسلام علیکم و رحمته ا… و برکاتهَ
